• image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
Previous Next

XXI OGÓLNOPOLSKI KONKURS TAŃCA

im. Wojciecha Wiesiołłowskiego 

GDAŃSK 19 - 24 marca 2019r.

 

Emil Wesołowski

przewodniczący

Choreograf, pedagog i reżyser. Absolwent Szkoły Baletowej w Poznaniu (1966). Początkowo
występował w balecie Opery Poznańskiej (1966-73). Kiedy Conrad Drzewiecki organizował
w Poznaniu Polski Teatr Tańca, zaprosił go jako solistę, a w 1976 roku mianował pierwszym solistą nowego zespołu. Stworzył tam szereg interesujących kreacji tanecznych. Występował z Polskim Teatrem Tańca w wielu krajach Europy, wziął też udział w kilku filmach baletowych Drzewieckiego. Współpracował jako pedagog z poznańską szkołą baletową, prowadził zajęcia baletmistrzowskie, przygotowywał swoje pierwsze choreografie dla teatrów dramatycznych. W sezonie 1979/80 kierował baletem Opery Wrocławskiej, a następnie Teatru Wielkiego
w Poznaniu. W połowie 1982 roku związał się z warszawskim Teatrem Wielkim jako szef baletu
i solista. W 1985 roku ustąpił z funkcji kierowniczej i poświęcił się pracy choreograficznej w operze
i teatrach dramatycznych. W latach 1995-2006 był ponownie dyrektorem baletu Teatru
Wielkiego-Opery Narodowej, a od początku 2007 roku do roku 2008 - dyrektorem artystycznym Teatru Wielkiego w Poznaniu. Potem ponownie związał się z baletem warszawskim i zajmuje obecnie pozycję
etatowego choreografa Polskiego Baletu Narodowego w Teatrze Wielkim. Jest wykładowcą
na wydziale aktorskim warszawskiej Akademii Teatralnej. Jego autorskie prace choreograficzne to m.in.: Quattro movimenti, Ballada, Trytony, Gry, Mozartiana, Legenda o Józefie, Dies irae, Święto wiosny, Romeo i Julia, Clio’s Triumph, tryptyk baletowy: Harnasie, Powracające fale, Krzesany, Cudowny mandaryn, Święto wiosny, Spartakus, Chopinart, Pocałunki. Przygotował choreografię do wielu spektakli operowych (m.in. w inscenizacjach Mariusza
Trelińskiego), zarówno na scenie warszawskiej, jak też w innych teatrach polskich i zagranicznych (Waszyngton, Sankt Petersburg, Tel Awiw, Walencja, Los Angeles, Berlin). W 1998 roku zadebiutował w Operze Narodowej jako reżyser, wystawiając Semiramidę Rossiniego. Do pracy reżyserskiej powrócił później, realizując z powodzeniem Straszny dwór, Skrzypka na dachu, Krakowiaków i górali, Barona cygańskiego. Jest też bohaterem filmu dokumentalnego Tomasza Drozdowskiego i Marii Nockowskiej Zupa na pointach. Odznaczony Złotym i Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze - Gloria Artis”. 

Aleksandra Dziurosz 

Tancerka, choreograf, pedagog tańca współczesnego, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu
Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie. Absolwentka Bytomskiej Szkoły Baletowej (1999), Pedagogiki Baletu (2003) i Podyplomowych Studiów Teorii Tańca (2007) w Akademii Muzycznej
w Warszawie. Jako tancerka, pedagog tańca i choreograf występowała m.in. w: Japonii, Hiszpanii, Puerto Rico, Szwajcarii, Finlandii, Niemczech, Holandii, Danii, na Litwie, Ukrainie, Węgrzech, w Czechach.
Choreograf spektakli tanecznych oraz twórca ruchu scenicznego w spektaklach teatralnych i operowych. Jako reżyser ruchu scenicznego współpracowała z Akademią Teatralną im. Aleksandra Zelwerowicza
w Warszawie. Pomysłodawczyni, choreograf i dyrektor Warszawskiego Teatru Tańca, dyrektor Warsaw Dance Days. Międzynarodowego Festiwalu Tańca Współczesnego, kierownik artystyczny
Chopin University Dance Company. Jest członkiem Rady Naukowej Instytutu Choreologii w Poznaniu, ZASP, ZAiKS, Otwartego
Forum Środowisk Sztuki Tańca oraz wiceprezesem Polskiego Forum Choreologicznego.Trzykrotna
stypendystka MKiDN oraz dwukrotna MNiSW (stypendium dla młodych naukowców). Laureatka m.in. głównej nagrody choreograficznej X Międzynarodowego Festiwalu Tańca
Współczesnego w Budapeszcie. Stypendystka Konferencji Rektorów Szwajcarskich – artistic research
i rezydencja choreograficzna w Zürcher Hochschule der Künste w Zurichu. Członek jury krajowych i międzynarodowych konkursów choreograficznych i tanecznych. 

Regina Kaupuža 

Łotewska tancerka, choreografka, dyrektor artystyczny Państwowej Szkoły Choreograficznej w Rydze. Absolwentka Państwowej Szkoły Choreograficznej w Rydze, Moskiewskiej Akademickiej Szkoły Choreografii w zakresie tańca klasycznego, charakterystycznego i historycznego oraz Łotewskiej Akademii Muzyki – Wydziału Choreografii. Po ukończeniu szkoły baletowej została zaangażowana do zespołu baletowego Łotewskiej Narodowej
Opery w Rydze. Będąc jeszcze tancerką, została pedagogiem baletu. Funkcję tę pełni do dziś. Jest również Dyrektorem Artystycznym Państwowej Szkoły Choreograficznej w Rydze. Jednocześnie
sprawuje szereg innych funkcji związanych z tańcem: pedagog tańca klasycznego w Ryżskiej Wyższej
Szkole Choreografii, metodyk tańca klasycznego w Łotewskiej Akademii Muzyki na Wydziale
Choreografii, dyrektor artystyczny Fundacji „Balet i Taniec” oraz dyrektor Międzynarodowego
Konkursu Baletowego International Baltic Ballet Competition (RYGA). Autorka wielu choreografii, między innymi 2-aktowego baletu Królewna Śnieżka i 7 krasnoludków do muzyki Ugisa Praulinša. Balet ten jest prezentowany na deskach Narodowej Opery w Rydze przez uczniów szkoły od 2005 roku. Został również przygotowany przez młodych tancerzy OSB im. R. Turczynowicza w Warszawie. Stworzyła też choreografie do muzyki F. Lovesa – My Fair Lady, B. Skulte – Kokle Player and Devil opartą na łotewskiej ludowej baśni, G.M. Pedersena – Butterflies oraz wielu innych, m. in. G. Gershvina, A. Piazzolli, J. Straussa.

 

Anna Nowak 

Absolwentka Łódzkiej Szkoły Baletowej oraz Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina
w Warszawie. Tancerka Teatru Wielkiego Opery Narodowej w Warszawie, a następnie w latach 2008-2016 - Company Wayne McGregor. Tańczyła na najbardziej prestiżowych scenach w Europie,
USA, Kanadzie, Meksyku, Australii i Azji. Brała udział w wielu filmach, instalacjach sztuki
i różnorodnych przedsięwzięciach, które dały jej niezrównaną szansę na autonomiczną kreatywność
na najwyższym poziomie. Jest artystką niezależną. Zajmuje się tańcem, choreografią i edukacją. Prowadziła liczne Master Classes, różnorodne warsztaty edukacyjne i choreograficzne na całym
świecie, m.in. projekty promujące Igrzyska Olimpijskie w Londynie w 2012 roku oraz dwie
rezydencje choreograficzne w Pekinie i Big Dance w Londynie. Uczyła m. in. w The Place i Trinity
Laban w Londynie, Academii Nazionale de Danca w Rzymie, Het Muzik Thetre w Amsterdamie,
w Pekinie i w Moskwie. Tworzyła również własne choreografie i oryginalne projekty, m.in. na Sri Lance, w Brazylii
oraz w Kenii. W 2016 wyjechała do Indonezji oraz do Indii, gdzie zdobyła certyfikat nauczyciela jogi. W 2017 roku spędziła miesiąc w RPA, jako jeden z dwóch europejskich artystów zaproszonych
do projektu edukacyjno-choreograficznego z młodzieżą z nieuprzywilejowanych regionów kraju.
Po ukończeniu Open Uniwersity w Londynie w dziedzinie Środowiska, Rozwoju Międzynarodowego i Globalizacji, kontynuuje badania nad sztuką i kreatywnością w zglobalizowanym świecie. 

Krzysztof Nowogrodzki 

Absolwent Szkoły Baletowej w Gdańsku. Pracę zawodową rozpoczął w zespole Opery Bałtyckiej jako solista. W 1992 r. dołączył do Assiciazione Balletto Classico w Reggio Emilia we Włoszech również
jako solista. Tam został przygotowany do Międzynarodowego Konkursu Baletowego w Warnie,
na którym zdobył III nagrodę w kategorii Senior. Już wcześniej, w 1990 r., jeszcze jako uczeń, zdobył
w tym samym konkursie III nagrodę w kategorii Junior. W 1993 r. został zaangażowany jako solista
w Stuttgart Ballet. Tańczył choreografie J. Cranko, M. Haydée, J. Neumeiera, G. Balanchineʼa,
M. Béjarta, M. Bigonzetti, D. Bintley, P. Schaufussa, U. Scholza, S. Thoss, H.van Manena, R. Zanella
i innych. W latach 1998-99 występował jako Główny Artysta-gość z Royal Danish Ballet. W 1999 r.
przeprowadził się do Birmingham, by pracować z Davidem Bintleyem. Równocześnie tańczył także
w spektaklach G. Balanchine’a, K. MacMillana i P. Wrighta. W 2002 r. David Bintley stworzył
dla niego etiudę Solo Krzysztofa, którą tańczył na Gali z okazji 40-lecia Stuttgart Ballet. W 2002 r. ukończył studia w Royal Academy of Dance w Londynie i został dyplomowanym pedagogiem.
W 2003 r. uzyskał licencjat z zakresu filozofii tańca na Uniwersytecie w Birmingham. W latach 2002-2004 pracował jako niezależny pedagog, m.in. w Stuttgart Ballet, Birmingham Royal Ballet,
Royal Swedish Ballet, Ballet du Capitole w Tuluzie i National Ballet of Slovenia. Następnie został
zaangażowany jako pierwszy baletmistrz Royal Swedish Ballet. Od 2006 r. jest kierownikiem
produkcji i baletmistrzem Stuttgart Ballet 

 

Vera Potashkina

W roku 1980, po uzyskaniu dyplomu Szkoły Baletowej w Permie, została przyjęta do Permskiego Teatru Opery i Baletu im. Piotra Czajkowskiego. W krótkim czasie po rozpoczęciu kariery tanecznej
wystąpiła w pierwszoplanowych rolach w baletach Spartakus (Egina), Siedem Piękności (Najpiękniejsza), Sługa dwóch Panów (Beatrice), jak również wielu solistycznych rolach w innych przedstawieniach. Z zespołem baletowym Permskiego Teatru wyjeżdżała na tourne do krajów
Beneluksu, na Węgry, do Polski, Czech, Japonii. Od roku 1990 kontynuowała karierę taneczną w zespole Balet Imperatorski w Moskwie. Pracując z tym zespołem, spotkała się na scenie z takimi wybitnymi artystami sztuki baletowej jak: Maja
Plisiecka, Patrick Dupond, Vladimir Malakhov, Alexei Ratmanski, Diana Vishneva. Po ukończeniu w 2009 roku wydziału pedagogicznego Moskiewskiej Akademii Choreograficznej, gdzie studiowała pod kierunkiem rektora akademii Mariny Leonovoj, pracowała na tejże uczelni
w charakterze pedagoga tańca klasycznego starszych klas żeńskich. Obecne jest pedagogiem
Szkoły Johna Cranko w Stuttgarcie. Prowadzi master class z tańca klasycznego we Włoszech,
Japonii, Ameryce.

Javier Torres-Lopez 

Pedagog tańca klasycznego i choreograf dzieł baletowych wystawianych w europejskich teatrach operowych,
wybitny specjalista kubańskiej, amerykańskiej i europejskiej metody nauczania tańca klasycznego. Urodził się w Meksyku i tam odbył swoją edukację w National School of Classical Ballet (1984 - tytuł
tancerza, 1988 – tytuł pedagoga). W 1988 roku otrzymał stypendium Balet International Foundation
w Niemczech. Dzięki temu mógł podróżować po Europie, dalej się szkolić i występować na różnych
europejskich scenach. W 1989 roku podjął współpracę z dyrektorem Helsinskiego Dance Company
Jorma Uotinenem, trzy lata później dołączył do zespołu Narodowego Baletu Finlandii w Helsinkach
w charakterze tancerza, choreografa, pedagoga i kontynuował pracę do roku 2008. Jako choreograf stworzył ponad 30 spektakli. Do najważniejszych należą: Śpiąca królewna (2008) i Piękna i bestia (2014) zrealizowane dla National Ballet Finlandii i La Bayadère (2014) dla Narodowego Baletu w Pradze. Od 2000 roku bierze udział w sympozjach poświęconych medycynie i psychologii tańca, a zdobyte
doświadczenie wykorzystuje w metodyce nauczania tańca klasycznego. Jako gościnny pedagog współpracował z wieloma teatrami, m.in. Narodowym Baletem Finlandii,
The Stuttgart Ballet, Cullberg Ballet (Szwecja), Grupo Corpo w Belo Horizonte (Brazylia), Nederlands Dans Theater w Hadze, Scapino Ballet Rotterdam, Compañía Nacional de Danza w Madrycie, Narodowymi
Baletami Norwegii i Meksyku. Od 2016 roku mieszka w Paryżu, jest zapraszany w charakterze pedagoga
gościnnego oraz współpracuje z National Dance Center w Paryżu i National Conservatory w Lyonie.

 

   
   
   

 

 

Panorama szkoły

 

360o